
Met verdriet hebben wij kennisgenomen van het overlijden van oud-voetballer Frans Hunting.
Frans speelde in het eerste en tweede elftal van SVGG. Bij het eerste werd hij geregeld als pinchhitter ingezet om als breekijzer iets te forceren. Goed bediend door zijn medespelers stond Frans vaak precies op de juiste plek om te scoren, vooral met het hoofd. Later maakte hij deel uit van het roemrijke vierde elftal, dat in de jaren tachtig meerdere jaren achter elkaar kampioen werd.
Een trainingsbeest was Frans niet. Oud-medespelers herinneren zich hoe hij kort voor de training in zijn trainingstenue kwam aanlopen, met een handdoek in zijn nek, om vervolgens achteraan aan te sluiten. Hij was wel altijd op de hoogte van het laatste voetbalnieuws: op dinsdagavond bracht hij regelmatig een paar exemplaren van Voetbal International mee, vers van de pers bij zijn werkgever Misset in Doetinchem.
Na de training kon je gezellig met Frans een biertje drinken. Hij kon uitstekend moppen vertellen, waarbij hij zelf net zo hard kon meelachen.
Zonder in het bezit te zijn van een rijbewijs legde Frans heel wat kilometers op de fiets af. Hij was al van verre herkenbaar aan zijn fietshouding, zijn weelderige haardos en die grote koptelefoon. Tegenwoordig zijn we gewend aan voetballers die met een enorme koptelefoon op uit de spelersbus stappen. Wat dat betreft was Frans zijn tijd al ver vooruit.
Ook buiten zijn eigen wedstrijden zette Frans zich in voor SVGG. Hij was trainer en jeugdleider en stond bij het meidenelftal van zijn dochter als grensrechter langs de lijn. Hij bezocht trouw de wedstrijden van alle drie zijn kinderen.
Ook thuis keek Frans graag naar voetbal op televisie. Daarnaast was hij vaak in zijn eigen tuin te vinden. Wat minder mensen wisten, was dat hij ook een begenadigd tekenaar was. Moest er voor carnaval iets getekend worden, dan wist Frans daar wel raad mee.
De laatste jaren zagen we Frans minder langs de lijn. We zullen hem herinneren als een vriendelijke, rustige en betrokken man. Een echte SVGG’er bovendien.
Wij wensen zijn vrouw Laura, zijn kinderen en kleinkinderen veel sterkte met het verlies van Frans.
Namens bestuur
SVGG

